Γράφει η κα Παρασκευή Σιδερά – Λύτρα *.
Οι νέοι στα χωριά μας έχουν σήμερα όλα τα σχολεία μπροστά στην πόρτα τους, ενώ εμείς έπρεπε από μικροί να ξενιτευτούμε. Οι γονείς μας έλεγαν: “Να μάθουν τα παιδιά γράμματα, για να μη βασανίζονται σαν και μάς”. Συχνά σε κάποια πόλη βρίσκονταν ένας μπάρμπας ή μια θειά, που μάς έπαιρναν στην οικογένειά τους και μαθαίναμε γράμματα, με ευοίωνες προοπτικές για εξέλιξη. Η νοσταλγία του χωριού έμενε εντούτοις, στην καρδιά των ξενιτεμένων.